Oyunculuk Ajansı Dizi Sinema Reklam Ajansı | Cast Ajans
Kobalt mavi giyen genç oyuncu, spot altındaki seçmede konuşurken karşısındaki görevli eliyle durmasını işaret ediyor.
Blog

Reddedilmeye Karşı Duyarsızlaşmak Sağlıklı mı?

0 yorumNihan Çelik

Bireysel Üyelik

Türkiye'nin Önde Gelen Cast Platformuna Katıl

Şimdi Başvur

Bir oyuncunun haftada kaç kez hayır duyduğunu kimse saymaz, ama herkes tahmin eder. Reddedilmeye alışmak gerçekten iyi bir şey mi, yoksa insanı yavaş yavaş köreltir mi? Bu soruları yıllardır seçmelerde masanın iki tarafında da oturmuş bir cast koordinatörüne sorduk. Adının geçmesini istemedi. Konuşmayı, sıradan bir seçme gününü sabahtan geceye takip ederek ilerlettik; çünkü ret çoğu zaman tek bir anda değil, bütün güne yayılarak yaşanıyor.

Sabah 08.00: Telefonu açmadan önce

Sabah uyanınca ilk iş telefona bakıp dünkü seçmeden haber var mı diye kontrol ediyorum. Bu normal mi?

Çok normal, neredeyse herkes yapıyor. Ama günün ilk dakikasını başkasının kararına teslim etmiş oluyorsun. Ben oyunculara şunu öneriyorum: telefonu açmadan önce kendine ait bir şey yap. Kahveni iç, on dakika metin oku, kısa bir yürüyüşe çık. Sonra bak. Haber yoksa bu bir hayır demek değil; çoğu yapımda karar günler, bazen haftalar sürüyor. Sessizliği ret gibi okumaya başlarsan haftada bir değil, her sabah reddedilmiş olursun.

Sessizlik mi daha zor, açık bir hayır mı?

Çoğu oyuncu için sessizlik. Açık bir hayır en azından bir kapanış veriyor. Sessizlikte zihin boşluğu dolduruyor, genelde de en kötü senaryolarla. Burada işe yarayan şey, her seçmeye kafanda bir son tarih koymak. Diyelim ki iki hafta. O süre dolunca dosyayı kendi içinde kapatıyorsun; sonradan aranırsan güzel bir sürpriz olur. Reddedilmeye alışmak dediğimiz şeyin ilk basamağı bence bu: belirsizliği her gün yeniden yaşamamak.

Öğlen 12.30: Bekleme salonunda

Seçmeye girerken ret ihtimalini düşünmemek mümkün mü?

Tamamen değil, buna gerek de yok. İnsan bekleme salonunda yanındaki beş kişiye bakıp hesap yapar. Ama şunu bilmek rahatlatıyor: masanın öbür tarafında çoğu zaman bir yeteneği değil, bir resmi tamamlayacak parçayı arıyoruz. Bir anne rolü için seçilmiş oyuncunun yanında inandırıcı duracak bir oğul arıyorsak, en iyi oynayan değil, o yüze en çok benzeyen kazanabilir. Odaya girdiğinde senin işin o parçayı tahmin etmek değil, hazırladığın şeyi temiz oynamak.

İçeride kötü geçtiğini hissedersem?

Hissin her zaman doğru değil. Çok iyi geçtiğini sandığı seçmeden aranmayan, berbattı dediği seçmeden geri çağrılan oyuncu çok gördüm. Odada olanı oradaki kişilerin gözünden göremezsin. Çıkınca iki not al: neyi iyi yaptın, bir dahakine neyi değiştirirdin. Fazlası değil. O kâğıt çekmecede kalsın; gece yatakta sahneyi tekrar tekrar oynatma.

Akşam 18.00: Hayır haberi geldiğinde

Ret haberini aldığım an ne yapmalıyım?

Önce hiçbir şey. Hemen bir anlam çıkarmaya, birine uzun mesaj yazmaya, sosyal medyada imalı bir şey paylaşmaya gerek yok. Bir saat bırak. Sonra ajansına geri bildirim alıp alamayacağını kibarca sorabilirsin. Çoğu zaman ayrıntılı cevap gelmez, çünkü sebep çoğu zaman oyuncuyla ilgili değildir: bütçe değişir, rol metinden çıkar, yönetmen karakterin yaşını kaydırır. Cevap gelirse not al, gelmezse üzerine gitme.

Herkes ret normaldir diyor. Ama ben yine de üzülüyorum. Bende mi sorun var?

Hayır. Üzülmek o işi istediğini gösterir; istediğin bir işe üzülmemen asıl tuhaf olurdu. Ret normaldir lafı doğru, ama bazen insanı susturmak için kullanılıyor. Üzülebilirsin. Mesele üzüntünün kaç gün sürdüğü ve seni bir sonraki seçmeden alıkoyup alıkoymadığı.

Gece 23.00: Reddedilmeye alışmak mı, hissizleşmek mi?

Asıl soru şu: zamanla hiçbir şey hissetmeyecek hale gelmek sağlıklı mı?

Bence iki farklı şeyi karıştırıyoruz. Reddedilmeye alışmak, bir hayırdan sonra kendini toparlama süresinin kısalması demek. Bu sağlıklı ve öğrenilebilir bir şey. Duyarsızlaşmak ise hiçbir şeyi önemsememek. Oyuncu için tehlikeli, çünkü bu meslek his istiyor. Sette ağlaman, öfkelenmen, bir sahnede kırılman gerekiyor. Hayatta kendini her şeye kapatırsan bunu kameranın önünde açmak zorlaşıyor. Aradığımız şey kalın bir deri değil, esnek bir deri.

Esnek deri ne demek, biraz açar mısınız?

Darbeyi hissedip geri dönebilen bir şey. İz kalmaz demiyorum, ama seni sertleştirmez. Pratikte şöyle görünüyor: ret geldiğinde o akşamı üzülerek geçiriyorsun, ertesi gün yine hazırlanıyorsun. Hissizleşmiş oyuncuyu ise başka yerden anlarsın. Seçmelere hazırlıksız gelir, nasılsa olmaz diye düşünür, metni kapıda okur. Kendini korumak için çabayı geri çekmiştir. Bu, retlerin kendisinden daha çok zarar veriyor.

Bu çizgiyi kendimde nasıl fark ederim?

Kendine birkaç soru sor. Son seçmene ne kadar hazırlandın? Yeni bir metni hâlâ merakla açıyor musun? Bir arkadaşının aldığı işe içten sevinebiliyor musun? Bu cevaplar soğumaya başladıysa, sorun ret değil yorgunluk olabilir. O noktada birkaç hafta seçmelere ara verip atölyeye, sahneye, okumaya dönmek çoğu zaman iyi geliyor. Uykun, iştahın, günlük hayatın da etkilenmeye başladıysa bir uzmanla konuşmaktan çekinme.

Ertesi sabah: Motivasyonu neye bağlamalı?

Motivasyonumu nasıl koruyacağım? Her ret biraz eksiltiyor.

Motivasyonu sonuca bağlarsan her hayır onu eksiltir. Kontrol edebildiğin şeylere bağla: bu hafta kaç sahne çalıştım, yeni bir monolog ezberledim mi, ses çalışmamı yaptım mı. Bunlar senin elinde. Bazı oyuncular hayırlarını sayıyor ve belli bir sayıya gelince kendine küçük bir ödül veriyor. Kulağa garip geliyor ama işe yarıyor, çünkü reddi denemiş olmanın kanıtına çeviriyor.

Çevremdekiler artık şu işi bırak diyor. Ne cevap vermeliyim?

Kimseye bir şey kanıtlamak zorunda değilsin. Ama kendine dürüst ol: geçimini nasıl sağladığın, bu işe ne kadar zaman ayırabildiğin, hangi koşulda yeniden değerlendireceğin net olsun. Oyunculuğu sürdürmek bir karar ve kararlar zaman zaman gözden geçirilir. Bunu yapmak zayıflık değil, olgunluk.

Son bir şey söyleyecek olsanız?

Masanın bu tarafında yıllarca oturdum. Hayır dediğim oyuncuların çoğunu hatırlıyorum, çünkü iyiydiler. Bazılarını aylar sonra bambaşka bir iş için aradım. Bugünkü hayır dosyanın kapandığı anlamına gelmiyor. Odaya her girişinde bir iz bırakıyorsun ve o iz bazen çok sonra, hiç beklemediğin bir yerde işe yarıyor.

Konuyla ilgili diğer yazılar: Cast Başvurularında Tekrar Deneme İmkanı Nasıldır? ve Oyunculara Psikolojik Destek Sağlamanın Önemi.

Ajans başvurusu başvuru formu üzerinden yapılır.

Sıkça sorulan sorular

Kaç seçmeden sonra bir şeylerin yanlış gittiğini düşünmeliyim?

Kesin bir sayı yok, çünkü seçme sonuçları senin elinde olmayan pek çok şeye bağlı. Uzun süre hiç geri çağrılmıyorsan fotoğraflarını, tanıtım videonu ve başvurduğun rollerin sana uygunluğunu ajansınla birlikte gözden geçirmek iyi bir başlangıç olur.

Reddedildiğim yapım beni bir daha çağırır mı?

Çağırabilir. Cast ekipleri iyi bir seçme performansını hatırlar ve farklı bir rol için aynı oyuncuyu yeniden düşünebilir. Seçmede saygılı ve hazırlıklı olman, sonuç ne olursa olsun bu ihtimali artırır.

Ret sonrası kaygım günlerce geçmiyorsa ne yapmalıyım?

Bir süre seçmelere ara verip kendini toparlamak işe yarayabilir. Uyku, iştah ya da günlük işlerin uzun süre etkileniyorsa bir ruh sağlığı uzmanından destek almak en doğrusu; bu, mesleğe olan bağlılığının azaldığı anlamına gelmez.

Nihan Çelik
Yazan
Nihan Çelik · Köşe Yazarı

Sahne sanatları ve performans dünyasını derinlemesine inceleyen Nihan, okuyucularına sektörün perde arkasını samimi bir dille aktarır. Oyuncu ajansları ve yetenek yönetimi üzerine...

Paylaş: f

0 Yorum

Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yapın!

Yorum Yazın

İletişim bilgileriniz yayınlanmaz.

Güvenlik kodu (yenilemek için dokunun)

Yorumunuz incelendikten sonra yayınlanacaktır. En fazla 1 bağlantı eklenebilir.

Oyunculuk Ajansı Dizi Sinema Reklam Ajansı | Cast Ajans
Fırat Bey : 0549 776 06 53 Giriş Başvuru Yap
Çalışma listesi
Seçtiğin profiller
Listen şu anda boş. Setcard'ların üstündeki artı ile ekleyebilirsin.
Listenin tümünü gör